Dwadzieścia pięć lat temu w roku 1993 ukazała się książka „Etnografia i szkoła”, autorstwa Ireneusza Kaweckiego wydana nakładem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Praca osadzona była, na wzór publikacji P. Woods’a, M. Hammersley’a, czy też S. Delamont w nurcie interakcjonizmu symbolicznego po raz pierwszy w Polsce przeniesionego na grunt Pedagogiki.

Następne lata przyniosły szereg badań i publikacji będących ich rezultatem odwołujących się do jednego z głównych nurtów badań jakościowych, czyli etnografii edukacyjnej. Jednakże jej dorobek jest wspominany incydentalnie, jest nieusystematyzowany, brakuje jego merytorycznej i metodologicznej analizy. Dlatego celem konferencji jest opisanie rozwoju i ewolucji etnografii edukacyjnej w Polsce.

Grupy tematyczne

Szczegółowe zagadnienia, które pragniemy omówić w toku konferencji:

Rozumienie i rozwój etnografii edukacyjnej Polsce.
Metodologiczne odniesienia etnografii edukacyjnej.
Koncepcje uprawiania etnografii edukacyjnej.
Kultura szkolna i jej badanie.
Szkoła jako instytucja kształtująca tożsamość uczniów.
Władza w szkole i jej implikacje społeczne.
Interakcje interpersonalne w środowisku szkolnym