Zygmunt Bauman powiedział kiedyś, że kryzys „może stać się dla nas okazją do rozważenia i zmiany naszej sytuacji, do próby zrozumienia drogi, która doprowadziła nas tu, gdzie jesteśmy, i do zastanowienia się nad tym, co możemy zrobić, aby zmienić kierunek, w którym podążamy. Kryzys może otworzyć przed nami autentyczną szansę zyskania »nowej wiedzy« i wytyczenia nowych granic poznania o rzeczywistych konsekwencjach dla przebiegu przyszłych dociekań i dyskusji” (Żyjąc w czasie pożyczonym. Rozmowy z Citlali Rovirosa-Madrazo). Kilka ostatnich lat stanowi laboratorium, w którym tę tezę można sprawdzić – wydarzenia jakie rozgrywają się przed naszymi oczami (czy też raczej na naszych ekranach) wyraźnie dowodzą, że żyjemy w okresie, kiedy większość instytucji społecznych, politycznych, kulturowych czy religijnych przeżywa głęboki, fundamentalny kryzys. Samo zjawisko nie jest niczym nowym, ale jego wszechobecność i intensywność sprawia, że przenika niemal wszystkie społeczeństwa na Ziemi. Niemałą rolę odgrywają tutaj również środki komunikacji masowej – dzięki nim kryzys lokalny jest dyskutowany na drugim końcu świata, a kryzys indywidualny staje się problemem grupowym. Namysł nad kryzysem i sposobami jego manifestowania się w XXI wieku zarówno odwołuje się do przeszłych sytuacji jako platformy, na której buduje się współczesne rozumienie zjawiska, a także umożliwia refleksję nad konsekwencjami obecnych wydarzeń kryzysowych w najbliższej przyszłości.
Konferencja adresowana jest do wszystkich specjalistów, którzy w swoich badaniach i działalności poruszają problem kryzysu – zarówno w sposób teoretyczny jak i praktyczny. Zapraszamy wszystkich antropologów, socjologów, literaturoznawców, kulturoznawców, filozofów, językoznawców, psychologów, badaczy gender, politologów, historyków, archeologów, ekologów, filmoznawców, muzykologów, religioznawców, ale nie tylko, konferencja jest otwarta dla wszystkich, którzy żywo interesują się problematyką kryzysu.Wybrane, choć nie wszystkie, zagadnienia obejmują:
• Obrazy kryzysu w kulturze (literatura, film, serial, muzyka, gry, sztuki wizualne), religii, historii, polityce;
• Kryzys cywilizacji;
• Kryzys (w) historii;
• Kryzys migracyjny;
• Kryzys społeczeństwa;
• Kryzys religijny;
• Kryzys kultury;
• Kryzys tożsamości;
• Kryzys ekologiczny;
• Kryzys władzy;
• Kryzys szkolnictwa;
• Kryzys opieki zdrowotnej;
• Kryzys imperiów i postkolonializm;
• Napięcia i kryzysy fandomów (zawłaszczenia postaci, mobbing, rozpad);
• Sytuacje kryzysowe w psychologii;
• Media społecznościowe –pharmakon współczesnego świata;
• i inne, Organizatorzy są otwarci na wieloaspektowe podejście do proponowanych zagadnień.
Ostateczny termin nadsyłania abstraktów proponowanych wystąpień konferencyjnych na adreskonferencja.dyskursykryzysu@gmail.com mija 25 września 2018 roku. Na podany adres prosimy przesłać dokument w formacie edytowalnym (.doc, .docx, .rtf), zatytułowany wg schematu „Imię Nazwisko, Tytuł referatu” i zawierający: abstrakt (max. 600 słów); notę biograficzną (max. 80 słów), zawierającą aktualną afiliację, tytuł naukowy oraz profil badawczy, numer telefonu oraz korespondencyjny email.
Na pokrycie kosztów związanych z organizacją konferencji przewiduje się opłatę konferencyjną w wysokości 350 zł. Organizatorzy przewidują publikację pokonferencyjną w formie recenzowanej monografii w serii „Perspektywy Ponowoczesności” lub numerów monograficznych czasopismach naukowych, które zdecydują się na współpracę z komitetem organizacyjnym (w zależności od liczby artykułów zgłoszonych do recenzji po konferencji).

Szczegółowe informacje na temat konferencji aktualizowane będą na stronie internetowej dyskursykryzysu.wordpress.com